Hayalbaz

Karataş aklı

Bütün zulaları benden önce patlatılmış
Bir ev bu. bana aramanın cansız gözleri kalmış
Olmakla birlikte, olmamanın memeuçlarını dişlerken
Raf, üzerindeki kara taşı taşımaktan ve onun keskin
Aklını alıp alıp vermekten memnun.

Sis var sis var sis var! Şırıngalar ve ıslak ölümler…
Siz var siz var! Sizin evladiyelik bi şehriniz var!

Şehrin ıslak tarafına masalsı bir panaromik göze
Ve tüm ezanları bütün gün yankılandırabilecek bir
Akustiğe sahip bu evin bütün zulaları benden önce
Patlatılmış. Bütün bombaları. Bana bulamamanın
Kesif kokusu, masif dokusu… şehir uçurumları!

Sis var sis var sis var! Duvarlarda rutubet ve is var!
siz var siz var siz var! Siz var ben yok bu kadar!

Zozan gemilerördü, 11 eylül ’09, hayalî evi.

Amokachi ileride hep yalnızdı

Anne, bana çay koyma.
Ben Ruslarla birlikte sıcak denizlere iniyorum.
Ve indikçe patates soyuyorum,
Hani bir zamanlar eldiven diktiğin titrek ellerimle.
Ya, burada her şey bi katatonik…
Yıldızlar falan onun gözlerine düşüyor.
Bunlardan çok varmış Anne,
Bizim balkondan on-on beş tanesi görünüyor

Balık kılçıkları babama sövdü dün gece.
Babam demişti hani:
“Nebukatnezar ortalığın amına koydu çocuğum”
Bunu babam demişti, ben ağlamıştım.
Ve o gece televizyonlar düşmüştü kanatlarıma. Karıncalı.

Çakıl taşları yuttuğum o yaz, topla beraber ileriye çıktım.
Ayak tırnaklarımla patlattım deniz yataklarını.
Şimdi ise inmeye devam ediyorum hala,
12 yaşımda futbolu bıraktığım halimle.
Ben ne jeneriklik goller attım,
Siz orda değildiniz bayan Anne.
Barış ile birlikte terk ederken bu mahalle maçını,
Arkamda intihar eden bir amokachi bıraktım.

Aras Keser